باسلوق یلدایی یکی از آن شیرینی‌های سنتی است که با وجود سادگی مواد اولیه، بافتی لطیف و طعمی دلنشین دارد و در کنار چای، به‌ویژه در شب‌های بلند سال، جایگاه ویژه‌ای پیدا می‌کند. مواد اولیه‌ای که در اختیار دارید—نشاسته گل، شکر، گلاب، پودر ژله و وانیل—دقیقاً همان ترکیبی است که برای تهیه یک باسلوق ژله‌ای خانگی و خوش‌عطر نیاز دارید.
راز اصلی در حل کردن کامل نشاسته و پخت آرام آن است. نشاسته گل را ابتدا با آب سرد مخلوط کنید تا کاملاً در آب حل شود و گلوله نزند. سپس این مخلوط را از صافی رد کنید تا ناخالصی‌ها و دانه‌های حل‌نشده جدا شوند. شکر و پودر ژله را به مخلوط آب و نشاسته اضافه کنید و هم بزنید تا یکدست شوند. حالا قابلمه را روی حرارت ملایم قرار دهید و مدام هم بزنید. نکته حیاتی این است که شعله گاز نباید زیاد باشد، زیرا حرارت بالا باعث می‌شود نشاسته ته بگیرد یا بوی خام آن از بین نرود و طعم نهایی تلخ یا ناخوشایند شود .
گلاب و روغن را در زمان درست اضافه کنید. پس از اینکه مواد شروع به غلیظ شدن کرد و بوی خام نشاسته از بین رفت (معمولاً بعد از حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه هم زدن مداوم)، گلاب و روغن مایع را اضافه کنید. گلاب عطر و طعم سنتی باسلوق را می‌سازد و روغن به لطافت و براقی بافت آن کمک می‌کند. به هم زدن ادامه دهید تا مایه باسلوق کاملاً غلیظ شود و از بدنه قابلمه جدا شود .
برای فرم دادن و سرو، چند نکته را در نظر بگیرید. مایه غلیظ‌شده را می‌توانید در یک ظرف پیرکس چرب‌شده بریزید و سطح آن را صاف کنید، یا اینکه اجازه دهید کمی خنک شود و سپس با دست‌های چرب‌شده گلوله‌هایی به اندازه گردو بردارید و در پودر نارگیل بغلتانید. اگر مایه را در ظرف ریختید، آن را چند ساعت در یخچال قرار دهید تا کاملاً سفت شود، سپس به شکل مکعب یا لوزی برش بزنید و در پودر نارگیل بغلتانید . باسلوق را می‌توانید با گردو، خلال پسته یا حتی توت خشک تزیین کنید تا ظاهری مجلسی‌تر پیدا کند.
نکته‌ای درباره نقش پودر ژله: استفاده از پودر ژله در این دستور هم به طعم و رنگ باسلوق تنوع می‌بخشد و هم به انسجام بیشتر بافت آن کمک می‌کند. اگر پودر ژله را حذف کنید، باسلوق نرم‌تر و کمی شل‌تر خواهد بود، اما همچنان قابل تهیه است. در صورت تمایل می‌توانید از ژله با طعم میوه‌ای دلخواه مانند انار یا توت‌فرنگی استفاده کنید تا رنگ و عطر طبیعی‌تری به شیرینی بدهد.
