کتلت عدس با مرغ یکی از آن غذاهایی است که هم برای شام سبک و هم برای ناهار مقوی گزینه مناسبی محسوب می‌شود و ترکیب عدس با سینه مرغ، به آن طعمی متفاوت و بافتی منسجم می‌دهد. مواد اولیه‌ای که در اختیار دارید، دقیقاً ستون‌های یک کتلت خوش‌عطر و مقوی را می‌سازند: عدس پخته، مرغ آب‌پز، تخم‌مرغ برای اتصال، پیاز آب‌گرفته برای طعم و رطوبت، و مجموعه‌ای از ادویه‌ها که شامل پودر لیمو و پودر تخم گشنیز نیز می‌شود و به کتلت شخصیت جنوبی‌وار یا حتی مدیترانه‌ای می‌بخشد.
راز اصلی در خشک بودن مایه است. عدس و مرغ باید کاملاً پخته و خنک شوند، سپس با گوشت‌کوب یا غذاساز به شکلی یکدست کوبیده یا میکس شوند . پیاز رنده‌شده حتماً باید آبش گرفته شود، زیرا رطوبت اضافی باعث می‌شود کتلت‌ها هنگام سرخ شدن وا بروند و شکل خود را از دست بدهند. پس از ترکیب عدس و مرغ کوبیده با پیاز، تخم‌مرغ‌ها، آرد سوخاری، جعفری خردشده و ادویه‌ها، مایه را خوب ورز دهید تا منسجم شود. اگر مایه کمی شل بود، می‌توانید مقدار کمی آرد سوخاری دیگر اضافه کنید، اما زیاده‌روی نکنید تا بافت کتلت خشک و سنگین نشود.
استراحت دادن به مایه، تفاوت بین یک کتلت معمولی و یک کتلت حرفه‌ای است. پس از آماده شدن مایه، آن را حدود نیم ساعت در یخچال قرار دهید . این کار نه‌تنها باعث می‌شود ادویه‌ها بهتر به خورد مواد بروند، بلکه مایه کمی سفت‌تر شده و هنگام شکل‌دهی و سرخ کردن بهتر خودش را نگه می‌دارد. سپس از مایه به اندازه یک نارنگی یا گردوی بزرگ بردارید، کف دست گرد کنید و کمی پهن کنید.
سرخ کردن با حرارت متوسط، کلید طلایی شدن و پخت کامل است. روغن را در تابه داغ کنید، اما شعله را زیاد نکنید. کتلت‌ها را داخل روغن قرار دهید و اجازه دهید هر طرف حدود ۳ تا ۴ دقیقه سرخ شود تا رنگ طلایی بگیرد و مغز آن نیز کاملاً بپزد. اگر حرارت خیلی زیاد باشد، سطح کتلت سریع می‌سوزد در حالی که داخل آن ممکن است هنوز خام یا سرد باشد.
این کتلت‌ها را می‌توانید همراه با نان تازه، سبزی خوردن، گوجه‌فرنگی، خیارشور یا یک سالاد ساده سرو کنید. اگر مایه بیشتری تهیه کردید، کتلت‌های شکل‌گرفته را می‌توانید قبل از سرخ کردن فریز کنید و هر زمان لازم بود، بدون یخ‌زدایی مستقیم در روغن داغ قرار دهید تا همیشه یک وعده غذایی سریع و خانگی در دسترس داشته باشید.
